และแล้วก็นอนไม่หลับอีกแล้ว ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกันอยู่ๆความรู้สึกแบบนี้ก็เกิดขึ้นอีกแล้ว
ความรักมักจะเรื่องที่ส่วนตัวมักจะไม่อยากจะพูดถึงมันบ่อยนะ
ความรักนั้นเป็นสิ่งที่สวยงามมากๆ
แต่หากความรักของคนสองคนก่อร่างสร้างขึ้นด้วยความรู้สึก ความอบอุ่น และความผูกพัน
นำพาผ่านช่วงเวลาอันแสนหวาน พร้อมภาพประทับมากมายที่เกิดขึ้น
ในโลกที่มีเพียงเราสองก็จะเป็นโลกที่สวยงาม ดุจนิยายที่เขียนพรรณนาความอ่อนละมุน
ของมวลความรักที่อบอุ่นหวานหอม
หากแต่ในโลกความจริงแล้ว ความรักมิอาจนำพาคนทั้งสอง มาประจบรักกัน เหมือนในนิยาย
เพราะโลกความจริง นั้น คนรักทั้งสองหากได้อยู่บนโลกเพียงเรา
แต่หากจะต้องอยู่ด้วยครอบครัวของแต่ละฝ่าย
เมื่อมีเหตุผลบางอย่างนั้น มีความสำคัญและน้ำหนักนอกจากรักเสีย..
คนทั้ง 2 ก็มิอาจจะสานรักให้ต่อติดกันไปได้....
........
สิ่งที่วิ่งวนอยู่ในความคิดที่ทำให้นอนไม่หลับก็คือ ความไม่สมบูรณ์แบบในความรัก มีได้ยินเรื่องราวทั้ง บุคลรอบตัวและเรื่องของตนเอง
มีหลายๆต่อหลายคู่ที่มีความรักที่น่าชื่นชมมาก ที่เราได้เห็นทั้ง 2 คนได้รักกัน แต่แล้วมันก็เศร้าเมื่อสิ่งที่เรียกว่ารักของทั้งสองคน จบลง ด้วยความแตกต่างกัน ของทั้งสองครอบครัว
ฐานะ หน้าที่การงาน เกียรติยศและชื่อเสียง เข้ามามีความสำคัญต่อการตัดสินใจใช้ชีวิตคู่ สิ่งที่หวัง สิ่งที่สร้างด้วยวันและเวลาก็สลายไปพร้อมๆกัน
เหลือทิ้งไว้ก็เพียงแค่คำถาม
เลือกที่จะให้รักนั้นคงอยู่ หรือเลือกที่จะอยู่อย่างเคยมีรัก ?
..............................
.................
....
.
แหม... โน๊ตก็นึกว่าตัวคุณตี๋ แฮะๆๆๆ 
